तू आलाच नसतास आयुष्यात तर ...
तर .फार काही फरक पडला नसता ...

पण कदाचित पहाटेच्या हवेला
माझ्याभोवती गुणगुनाव्स वाटल नसत ....
पूर्वेच्या रंगान बहरलेल्या आभाळाला
क्षणभर मलाही डोळ्यात साठ्वावस वाटल नसत ...
मिटलेल्या डोळ्यात त्या आभाळात तुला पाहून
माझ केशरिया पूर्व दिशा होण .... झाल नसत ...

तू आलाच नसतास आयुष्यात तर ...
तर .फार काही फरक पडला नसता ...

तेच दिवस त्याच रात्री
तेच ध्येय अन रोजचीच धास्ती
पण धावत्या दिवसातही क्षणभर थांबून
स्वतःची स्पंदन ऐकावीशी वाटल नसत
स्पन्दनाना बोलता येत , गाता येत
हसता येत , अन रडता हि येत
शब्द बद्ध होऊन लयीत जिवंत कविताही होता येत
क्षणांना स्पन्दनानी अस जिवंत करता आल नसत .....

तू आलाच नसतास आयुष्यात तर ...
तर .फार काही फरक पडला नसता ...

तोच चंद्र आणि त्याच चांदण्या अन तीच निशा
पण चांदण्यानाही सुगंध असतो
तुझ्या शब्दांसारखा ... तुझ्या श्वासांसारखा
तुझ्या माझ्या श्वासांच्या लयीत
दरवळ नार्या त्या सुगंधाला स्वप्नांच्या कुपीत
.................... मी हि जपलं नसत

तू आलाच नसतास आयुष्यात तर ...
तर .फार काही फरक पडला नसता ...

आधी हि मी जगत होतेच न आनंदाने
अशीच जगत आले असते नेहमी
पण क्षण क्षणातल जीवंतपण
माझ्यातल तुझ रेखीवपण ........
गालावरच्या खळीत जस नेहमीच विरघळून जात
अन शब्दात खुलून येत .. ते फक्त झाल नसत
तू आलाच नसतास आयुष्यात तर ......