तो असा क्षणो क्षणी आठवणीत तिच्या मोहरणारा,
ती अशी हृदय तिचे त्याच्या प्रेमाचा गाभा.

तो असा तिच्या रुक्ष रुक्ष जीवनाचा ओलावा
ती अशी भाव त्याच्या कंठात दाटून आलेला

तो असा तिच्या मनः प्रांगणी बरसणारा प्राजक्त,
ती अशी स्पर्शिता त्याने गाल होती आरक्त.

तो असा विवंचित पाहुनी तिची विवंचना
ती अशी त्याच्यासाठी फक्त तिची कुचम्बना


तो असा सतत तीच्या आठवणीत रमणारा
ती अशी त्याला मानुन जगे जीवन सहारा

तो असा कधी संभ्रम तिच्या शंकित मनीचा
ती अशी कधी मृगजळ कधी भ्रम त्याच्या लेखणीचा

तो असा जणू तिच्या हळुवार हृदयीची आर्तता,
ती अशी जणू त्याच्या अधू-या जीवनाची सार्थकता

तो असा निष्पाप निरागस त्याचे बोल
ती अशी जाणून त्याच्या शब्दाचे मोल

ती विश्वात रमते त्याच्याच जरी शर अंतरी असे,
तो असो बाण खोल,तरी सल त्याचा भासे अनमोल

ती चंदनासम सुगंधी , चांदण्या सम शीतल अनुपम
तो अनमोल परीस स्पर्श , पहाटेचा पाहिलं तेज नभ

ती अशी वेडी होई बेभान सर त्याच्यासाठी,
तो असा एक संभ्रम फक्त आभास तिच्यासाठी.

ती अशी पहिले न विश्व तिचे तिने त्याच्याविना
तो असा कल्पिले न जग त्याचे त्याने तिच्याविना