तो असा वेडा खुळा बावळा
ती अशी करोडोंच्या दुनियेत एकमेव त्याचा सहारा !!

तो असा आशेच्या दुनियेत निराश जरासा
ती अशी त्याच्या जिंकण्याचा भरवसा

तो असा मनमोहन श्याम मुरारी,
ती अशी जणू त्याची राधा बावरी.

तो असा कधी बैरागी सांब भोळा
ती अशी व्रतस्थ त्याची पार्वती

तो असा झुरतो तिच्या एका हास्यासाठी,
ती अशी नेहमीच हसते त्याच्या सुखासाठी.

तो असा जाणून ती तिची वेदना हास्यातली
ती अशी जपते मुकी आसवे त्याच्या डोळ्यातली

ती जपते आसवे, मुकी वाटली तिला जरी
तो असा, बोल तयातले ऐकतो क्षणोक्षणी ...

ती अशी अबोल होऊन बोलते मौनातुनी
तो असा गुंफिते मौन तिचे शब्दातुनी

ती जपते आसवे, मुकी वाटली तिला जरी
तो असा, बोल तयातले ऐकतो क्षणोक्षणी ...

ती अशी अबोल होऊन बोलते मौनातुनी
तो असा गुंफितो मौन तिचे शब्दातुनी

तो असा जाणतो बोल डोळ्यातुनी
ती साद घालते श्यामल नेत्रातूनी ...

तो शोधतो तिच्या डोळ्यात त्याला
ती सांगते काय पापण्या झुकवूनी

तो शोधतो तिच्या डोळ्यात त्याला
ती सांगते काय पापण्या झुकवूनी

ती अशी बंद करी पापण्यात त्याला,
तो असा वेडापिसा शोधतो स्वतःला..