तो जणू ओंजळ दोन करांची
काळ्जाच कोंदण करून तिला जपणारा
ती अशी ओंजळीतून गळून पडणारी
थेंब थेंब तिला तो वेचू पाहणारा

तो असा निर्मल निरागस
तिच्या हसण्यातून दिसणारा
ती अशी झुळूक गारव्याची होते
त्याच्या तप्त अश्रूंचा किनारा

तो जणू पावसाचा शिडकावा
तिच्या वेदना शांत शांत करणारा
ती जणू स्थिर पाण्यात तरंग
हलक्या फुंकरेने लाटेसम उसळणारा

तो माझ्या हृदयाची अनामिक हुरहूर
जवळ नसता उरी खोल खोल दाटनारा
ती अशी अबोल अबोध तो जवळ येता
न बोलताच तो तिला कवेत घेणारा

तो असा जणू मुग्ध लोभस चाफा
जीवाला तिच्या सदा सुखावणारा
ती अशी मनोहारी सुंदर क्षितीज
तिच्यासाठी तो मनात दिनरात झुरणारा

तो असा तारकांच्या गर्दीतला चंद्र
तरी सतत रोहीनिसाठी तेजाळनारा
ती अशी प्रेमिका तुटणाऱ्या ताऱ्या समान
त्याच्या प्रेमाच फलित तिच्या तुटण्याचा मान

तो पहाटे क्षितिजावर तेजाल्णारा शुक्रतारा
स्वप्नात रमलेल्या तिला पाहून मुग्ध हसणारा
ती अशी गोड गोड स्वप्नात विखुरलेली
तो असा तिच्या स्वप्नातील क्षणांना आवरणारा