ती मधुमती होऊ पाहे धुंद

तो भ्रमर चाखू पाहे प्रेमाची अवीट गोडी

ती त्रासून अगतिक, डोळ्यात येई पाणी

तो जाणून तिचे मन हसून तिज सोडी

ती, नक्षत्ररुपी, राणी अप्सरांची

तो, संमोहीत तीच्यात देवेंद्र

ती दिव्य एक ज्योत प्रकाशमान

तो मंत्र मुग्ध बघून तो मुखचंद्र

तो नाहीच राहू शकत तिच्याविना,जाणते चतुरस्र

ती झुलवीत राही ,तियेचे नयन हेच दुधारी अस्त्र

तो जाणून हि अजाण , राही अबोध अज्ञान

ती समजावून थकली न कळे त्याला तोच तिचा प्राण