ती होई उतावीळ आपल त्याला करण्याला
तो मागे साथ तिची तृप्त दोन्ही मने करण्याला

ती अशी गुंफून प्रीत सुमने सजवी ते बंधन
तो असा बांधी रोज तिजसाठी एक स्वप्न सदन

तो स्वप्नात तिला घाली मिठीचे गुंफण ,
ती झुगारून देई जगाच्या विरोधाचे बंधन...

तो सर्वस्व तिचे होताना जपतो तिचे अस्तित्व
ती विसरून तिचे अस्तिव जपते त्याचे सर्वस्व

तो असा भ्रमला सुचेना तिच्याविण काहीही तयाला
ती मनात लपुनी त्याच्या पहात राही सर्व आपदा

तो असा शांत आज, खात्री तिच्या प्रेमाची त्याला
ती अशी वेल्हाळ त्याची शांतता छळते तिला

तो असा प्रेमळ जीव तिच्यावर ओवाळी,
ती अशी मधुरा जणू हसरी पहाट.

तो लावी एक एक ज्योत तिच्या हृदयी अंगणी
ती होते कधी सांजवात कधी त्याची प्रभात

ती न्हाऊन घेई ,चिंब होऊन जाई त्या वर्षावात
तो आनंदाने बघत राही तिला आपल्या अंतरात

तो बहर तिच्या मनाचा फुलतो सांज सकाळ
ती सांजवात कधी प्रभात दिशा त्यास अंधारात