कधी तरी आकाशातल चांदणं
मोजण्याचे वेड लागयच तिला
तर कधी नुसतंच बघत बसणार
जणू चांदणं काही सांगायचं तिला ....
त्याला आठवून मग हळुवार तीच हसणं
आठवणीची बरीच निमित्त भेटायची तिला

आता ती चांदणं कधी मोजत नाही
ओंजळीत त्यांचा प्रकाश हि घेत नाही
चांदण्यांच हसणं , त्यांचं असणं..सारच ..!
.असूनही नसल्या सारखच तिला
हसून स्वागत आता सार्याच क्षणांचे
आता भेटत नाही रुसण्याची निमित्त तिला

कधीतरी स्पन्दनाशी जुळले जे बंध मैत्रीचे
तेव्हडेच निमित्त श्वास शब्दांशी जोडायचे तिला
असेच रहावे निरंतर हे स्पंदन अंगण बहरलेले
भेटत राहतील लिहिण्याचे निमित्त हि तिला ..!
.............