Saturday, December 25, 2010

ती दिशा त्याच्या जीवनाची सोडी न त्याचा हात
तो आनंदाने चालत राही मस्त मस्त झोकात ..

ती प्रारब्ध होऊन निमित्त होई त्याच्या जीवनात
तो अरुणोदय सुंदर नितांत तिच्या आयुष्यात

ती प्रारब्ध होऊन निमित्त होई त्याच्या जीवनात
तो अरुणोदय सुंदर नितांत तिच्या आयुष्यात

ती दिशाहीन होता चाचपडून शोधे आधार त्याचा
तो नेहमीच तिच्या जवळ दिशादर्शक तिचा

ती असे प्रेरणा तयाची ,नवकल्पना निरागस
तो असे विश्वास तीचा , अचल निरंतर

ती स्वप्नगंध भावरंग त्याच्यात ती दंग
तो वेचतो तिची शब्दफुले अजोड ते बंध

ती सोबत त्याच्या हसते मनमुराद,
तो असा तिच्यासवे जगतो दिलखुलास.

ती जशी कंपने त्याच्या थरथरत्या ओठांची
तो असा स्पंदने तिच्या ओघवत्या अश्रूंची


ती अशी गोड हूरहूर त्याच्या काळजाची,
तो असा नादमयी लय तिच्या स्पंदनांची.

ती अशी ओघवती गझल त्याच्या शब्दात
तो असा आर्त आलाप तिच्या प्रारब्धात

ती अशी तो येता होतसे वसंतातला बहर,
तो असा ती येता येतसे जाणीवांना मोहोर.

ती अशी दूर तो जाता मौन वणवा विरहाचा
तो असा दूर ती जाता केवील स्वर विराणीचा

No comments:

Post a Comment