Thursday, December 23, 2010

माझ्या वाढदिवसाच्या निमित्तान
असाच मला भेटलास
चांदण्यात काढू या सहल
हट्टच असा धरलास

मीही निमित्त करून कसलेतरी
आले तुझ्या घराच्या गच्चीत
आडोश्याला निवांत पडून तू
चांदण होतास मोजीत

मला पाहून उठून बसलास
किती वेळ नुसत बघत राहिलास
आकाशातल चांदण आता डोळ्यात
पुन्हा एकदा मोजत राहिलास

कसल्यातरी आवाजाच निमित्त
अन आपल ध्यान तुटल
शेजारी ठेवलेल्या फुलांचे
अचानक तुला भान झालं

हातात सुंदर फुले
अन डोळ्यात सुंदर भाव
वाढदिवसाच्या या दिवशी
मनात चांदण्याचं गाव

हातात येण्याआधीच
फुले शहारली होती
स्पर्श त्याचा होऊ नये म्हणून
वरच्यावरच मी धरली होती

शब्दांची आता गरज नव्हती
असाच किती बोलत होतास
मी मिटले होते डोळे , उघडताच
तू कुठेही नव्हतास ....!!

हे सगळ स्वप्न
कवितेसाठी निमित्त होत
कवितेसाठी कल्पनेच असं
विश्वही अलगद आकार घेत

No comments:

Post a Comment