माझ्या वाढदिवसाच्या निमित्तान
असाच मला भेटलास
चांदण्यात काढू या सहल
हट्टच असा धरलास
मीही निमित्त करून कसलेतरी
आले तुझ्या घराच्या गच्चीत
आडोश्याला निवांत पडून तू
चांदण होतास मोजीत
मला पाहून उठून बसलास
किती वेळ नुसत बघत राहिलास
आकाशातल चांदण आता डोळ्यात
पुन्हा एकदा मोजत राहिलास
कसल्यातरी आवाजाच निमित्त
अन आपल ध्यान तुटल
शेजारी ठेवलेल्या फुलांचे
अचानक तुला भान झालं
हातात सुंदर फुले
अन डोळ्यात सुंदर भाव
वाढदिवसाच्या या दिवशी
मनात चांदण्याचं गाव
हातात येण्याआधीच
फुले शहारली होती
स्पर्श त्याचा होऊ नये म्हणून
वरच्यावरच मी धरली होती
शब्दांची आता गरज नव्हती
असाच किती बोलत होतास
मी मिटले होते डोळे , उघडताच
तू कुठेही नव्हतास ....!!
हे सगळ स्वप्न
कवितेसाठी निमित्त होत
कवितेसाठी कल्पनेच असं
विश्वही अलगद आकार घेत
No comments:
Post a Comment