ती नाही घरात
पण तिनेच घराचा
ताबा असा घेतलाय
ती गेल्यानंतर
ती होती तेव्हाही नव्हता
एवढा तिचा वावर वाढलाय
तिचे भरलेले कटाक्ष
टाळून घरात आले अन कळले
घराचा हि तिच्यासम कंठ भरलाय
हसत खेळत घर
तिच्या अवती भोवती असायचं
घर विचारतंय,, आता कस हसायचं ?
नव स्वप्न तिची
याच घरात तिने पहिली ,,साकार झाली
तिने दिलेले घरपण आज कळू लागलंय
तिची आठवण मला
काढायचीच नसते कधी अशी
काय करू ?.. एकदम च सगळ जिवंत होऊ लागलंय
आता तर ती हि सुखी
तिच्या नवीन घरात रमेल अशी
शुभेच्छा देऊन हि तिला मनातल घर तुटू लागलंय
आनंद तर आहे
पण तिच्या आनंदात हि
माझ्या मनाचे सुनेपण निमित्त होऊन वाहू लागलंय
No comments:
Post a Comment