Thursday, December 23, 2010

जीव तिचा त्याच्यात
किती गुंतला कळेना त्याला
तिच्या हास्यात लपलेला हुंदका
त्याच्या मनाला दिसेना

अवघडच असत प्रेम जडते त्याच्यावर
ज्याला त्याची काही किंमत नसते

असूनही तिच्या प्रेमाची जाणीव
तिचा स्वीकार त्याला करता येईना
नियतीची गहन परीक्षा किती हि
तिचे अगतिक प्रेमात होणे त्याला पाहवेना

अवघडच असत स्वतःच प्रेम लपवण
अश्रुना खळाळत्या हसण्यात खपवण

हि वाट प्रेमाची कुठे सर्वांसाठी
खर्या प्रेमासाठी मने आतुरलेली
त्यात आहे कोनाच्तरी खर प्रेम आपल्यावर
हीच गोष्ट पुरेसी आहे नशीबवान ठरण्यासाठी

अवघडच असत खर प्रेम मिलन कोणाच तरी
सुदर असते प्रेमच निमित्त आयुष्यभर जपण्यासाठी

No comments:

Post a Comment