पाषाण शांत राही पायास ठेचताना
मातीच लाल झाली ते रक्त झेलताना
झेलून शांत मारा पाणी जलाशयाचे
हास्यतरंग देई घावास पेलताना
लाचार तो पक्षी का आकाश पंख आले
लाचार पिंजराही मोहात खेचताना
ऐकून साद तूझी बेभान आज व्हावे
राधा जशी भुलावी कान्हास भेटताना
आरास मांडलेली दीपावली दिव्यांची
अंधारली ति ही का प्रकाश फेकताना
No comments:
Post a Comment