Thursday, December 23, 2010

नको देऊस साद अशी
घाव देऊन जाते कशी
पुन्हा एखाद्या जखमेच
निमित्त मला व्हायचं नाही

नको ते आंधळ प्रेम
नको ती प्राणांतिक ओढ
तिच्या सारखी डोळ्यात प्राण आणून
वाट मला कोणाची पहायची नाही


नको हे ओले शब्द
नको ह्या ओल्या भावना
निमित्त होतात त्या झुरून जगण्याचे
मला असे झुरून झुरून जगायचे नाही

नको ती आस तो आभास
खोट्या स्वप्नाचा खोटा भास
स्वप्नात अश्या गुंतायचे नाही
तुला गुंतवण्याचे निमित्त व्हायचं नाही

No comments:

Post a Comment