आताशा .. मधुकुंज एक स्वप्नात येते
गुज कुणाच्या मनीची साद होते ...
अंगणात त्या इवल्याश्या घराच्या
अबोली अन तुळशीची रोज भेट होते ..
आताशा .. ती माती आपलीशी वाटते
खोलवर ओल तिची माझी तहान होते
तिच्या रांगडी बोलीची भाबड्या मनाची
जाणत्या मनास माझ्या ओढ लागते
आताशा .. पुन्हा जसे स्वप्न पडावं मातीला
आभाळातल्या थेम्बा थेम्बा चं
एक आवर्तन संपाव अन सुरु व्हावं
ऋतूचक्राचं .. तुझ्या शब्दांच .. माझ्या स्पंदणाचं
...नकळत एक रेशीम बंध होते
No comments:
Post a Comment