एक मधाळ हास्य
ओठांच्या किनारीतून सांडणारं
मऊ मऊ झुळूक पिवून
केसांच्या बटांचे लडिवाळ होणं
तुझ्या भरभरून शब्दा नंतर
दृष्टा दृष्टीत एक रेखीवसं
पूर्ण विराम तुला दिसणं
नको मला दोष देऊ नको
हि निमित्त सगळी येतात आपोआप
माझ्या मनात मुळीच नाही
.........तुला फसवंणं

शब्दांच्या जाळ्यात
संवांदांचे फितूर होणं
मौनांच्या रिक्त जागेतल्या हि
संवादाला अर्थ येणं
कधी तुझी उर्मी तर
कधी माझ्यां वर्मी
लागलेल्या घावानांही
आपूलकीचा सुगंध येणं
नको मला दोष देऊ नको
माझ्या मनात मुळीच नाही .
... तुझी मौन कविता होणं

चालता चालता
पावलांच थांबणं
चांदण स्पर्शात अनाभिद्न्य
कण कण चांदणं होणं
मिटलेल्या पापण्यात
जणू निमंत्रण स्वप्नाना
गुलाबही आभाळ होऊन देणं
नको मला दोष देऊ नको
हि निमित्त सगळी येतात आपोआप
माझ्या मनात मुळीच नाही
... तुझं स्वप्न होणं