कुठे काही कळते तिला
तीच मन हि ऐकत नाही
जिथे त्याचा श्वास गुदमरतो
ती हि तेथे थांबत नाही

कसलीही तक्रार त्याला कुठे
मोह फक्त मोकळ्या श्वासाचा
कुणाचा द्वेष नाही त्याला
नकोय रंग कृत्रिमतेचा

सोडावेत मोकळे शब्द वार्यावर
भिर भीरु द्यावेत फुल पाखरापारी
ते कुठे ऐकतात कुणी पहिले त्यांना
म्हटले त्यांना सुंदर जरी

नाही कुठलेही कारण ना स्पष्टीकरण
बस्स श्वास हवा होता शब्दांना
मग लिहून हि कविता कागदावर
दिले उधळून वार्यावर त्यांना

तुम्ही हि मुक्त व्हा कागदातुनी
नाही तुमच्यावर माझी मालकी
बस कधीतरी करता आली तर करा
व्यथा माझी सहज बोलकी